mPainter: edycja krzywych — punkty narożne/gładkie i uchwyty Béziera
Pełna kontrola nad kształtem ścieżek
mPainter dostał klasyczny zestaw edycji krzywych znany z profesjonalnych edytorów grafiki: konwersję punktów między narożnymi a gładkimi oraz interaktywne uchwyty Béziera. Wszystko dzieje się bezpośrednio na płótnie — bez osobnych okien — więc kształt dociągasz tak samo płynnie, jak rysujesz.
Punkty narożne i gładkie
Każdy punkt kontrolny ścieżki może być narożny (ostry kąt, proste odcinki) albo gładki (krzywa przechodzi przez niego miękko). Żeby przełączyć jeden w drugi, przytrzymaj Alt i kliknij punkt:
- narożny → gładki: pojawia się para symetrycznych uchwytów, a odcinki zaokrąglają się,
- gładki → narożny: uchwyty znikają, krzywa prostuje się w tym miejscu.
Uchwyty Béziera
Zaznacz punkt — jeśli jest gładki, wokół niego pojawiają się dwa uchwyty. Przeciągnij uchwyt, by nagiąć krzywą. Przy punkcie gładkim drugi uchwyt lustruje się automatycznie (krzywa zostaje płynna). Jeśli chcesz ostrego załamania z zachowaniem krzywizny po obu stronach — przeciągnij uchwyt z wciśniętym Alt: lustro zostaje złamane i każdy uchwyt prowadzisz osobno.
Przesunięcie samego punktu zabiera jego uchwyty ze sobą, więc raz ustawiony kształt nie rozjeżdża się, gdy poprawiasz układ ścieżki.
Działa też na śladzie pędzla
Krzywe nie są tylko „obrysem" — uchwyty realnie zmieniają ślad pędzla wektorowego. Dotychczasowe pociągnięcia pozostają bez zmian (ich automatyczne wygładzanie działa jak wcześniej); dopiero gdy nadasz punktowi uchwyty, ten fragment podąża dokładnie za Twoją krzywą Béziera.
Cofalne i wspólne
Każda konwersja punktu i każde przeciągnięcie uchwytu to osobny krok historii (Ctrl+Z), a w trybie współpracy zmiany synchronizują się na żywo — drugi rysownik widzi tę samą krzywą, a cofnięcie u jednej osoby aktualizuje obraz u pozostałych.
To krok w stronę pełnej, precyzyjnej pracy na ścieżkach — zaokrąglanie narożników, ostre akcenty i dociąganie kształtu są teraz na wyciągnięcie uchwytu.