Moonlight Animate: historia wersji projektu na koncie (jak w gicie)
Projekt na koncie zyskał pełną historię wersji — jak w systemie kontroli wersji. Wgrywasz kolejne stany dzieła, a program pamięta każdy z nich: kto go zapisał, co się zmieniło i kiedy. Możesz wrócić do dowolnej wcześniejszej wersji, a miejsce na dysku serwera nie marnuje się na kopie tego samego.
Wgrywanie wersji
Plik → Eksportuj → „Wgraj wersję do Moonlight…" zapisuje aktualny stan jako nową wersję. Wybierasz nowy albo istniejący projekt i dopisujesz krótki opis zmian. Program zapamiętuje, do którego projektu należy dany plik, więc przy kolejnym wgraniu od razu go podpowiada.
Najważniejsze dzieje się pod spodem: wysyłane są tylko te warstwy, które faktycznie się zmieniły. Niezmienione warstwy są rozpoznawane po zawartości i nie wędrują na serwer po raz drugi — kolejne wersje współdzielą te same, nietknięte warstwy. Dzięki temu druga i każda następna wersja to zwykle kilka procent rozmiaru całego projektu, a nie jego pełna kopia. Pasek postępu pokazuje, ile warstw realnie leci na serwer.
Historia i powroty
Plik → Eksportuj → „Historia wersji Moonlight…" otwiera tabelę wszystkich wersji projektu: numer (bieżąca oznaczona kropką), autor, data, opis oraz podsumowanie zmian w formie „+2 −1 ~3" (tyle warstw dodano, usunięto, zmieniono względem poprzedniej wersji). Dla każdej wersji masz trzy akcje:
- Otwórz — program pobiera wybraną wersję (ze sprawdzeniem sumy kontrolnej, więc masz pewność, że plik odtworzył się bezbłędnie) i otwiera ją w nowej zakładce.
- Przywróć jako nową — tworzy nową wersję będącą kopią wybranej, bez naruszania reszty historii.
- Pobierz .mart — zapisuje odtworzony plik projektu na dysk.
Te same projekty i wersje widać też na stronie w sekcji „Moje projekty" — z podglądem zmian, pobieraniem, przywracaniem i usuwaniem. Projekty tworzy się i wgrywa z aplikacji; strona służy do zarządzania historią.
Dlaczego to działa oszczędnie
Każda warstwa zapisywana jest jako osobny, niezależny fragment identyfikowany po swojej zawartości. Jeśli dwie wersje mają tę samą warstwę tła, na serwerze leży ona raz i obie wersje na nią wskazują. Żeby to było niezawodne, format zapisu projektu został utwardzony tak, by ten sam stan warstwy dawał zawsze identyczny zapis — bez tego rozpoznawanie „to ta sama warstwa" nie byłoby możliwe. Efekt uboczny dla Ciebie: zero — pliki zapisują się i otwierają dokładnie jak dotąd, tylko historia na koncie zajmuje ułamek tego, co zajmowałyby pełne kopie.