Z modelu 3D w gotowy line-art i tony — konwersja LT w Moonlight Animate

Warstwy 3D w Moonlight Animate dostają funkcję, na którą czekali rysownicy komiksu i mangi: konwersję LT — jednym poleceniem zamieniasz scenę 3D w komiksowy zestaw warstw: kontur (linie) i tony, gotowe do dalszego rysowania. Do tego doszły nazwane widoki kamery i szybkie tła 3D.

„Przekształć 3D w linie i tony"

Klikasz prawym na warstwie 3D w panelu Warstwy → „Przekształć 3D w linie i tony…". Program renderuje scenę i buduje z niej folder „LT: <nazwa>" nad warstwą źródłową. Źródłowa warstwa 3D zostaje (ukryta), więc niczego nie tracisz — konwersja jest nieniszcząca i możesz ją powtórzyć z innymi ustawieniami. Okno opcji ma trzy części.

Linie 3D

Linie powstają wprost z geometrii — z nieciągłości głębi i normalnych — więc wiernie oddają sylwetkę i krawędzie modelu. Regulujesz:

• szerokość i siłę (czułość wykrywania krawędzi),
• krzywą głębi — dalsze krawędzie stają się cieńsze,
• uwydatnij obrys zewnętrzny — grubsza, wyraźniejsza sylwetka,
• tylko obrys — pomija linie wnętrza, zostawia sam kontur,
• wygładź.

Możesz też zaznaczyć linię wektorową — zamiast rastra powstanie edytowalna, czarna ścieżka wektorowa wewnątrz folderu LT, którą dalej dopracujesz punkt po punkcie.

Linie tekstury

Osobna warstwa linii wyciągniętych z samego cieniowania i tekstur renderu (niezależnie od linii geometrii) — przydatna, gdy chcesz złapać detale powierzchni, a nie tylko krawędzie.

Tony — w tym screentone

Cieniowanie zamieniasz na 2–4 pasma tonów, każde na osobnej warstwie „Ton 1..N". Do wyboru:

• skala szarości albo tony w kolorze obiektu,
• rastr punktowy (screentone) z regulowanym kątem i częstotliwością — klasyczna mangowa siatka kropek, gdzie ciemniejszy ton daje większą kropkę.

Cała konwersja to jeden krok cofania (folder + ukrycie źródła), synchronizowana we współpracy w czasie rzeczywistym. A ponieważ wynik to zwykłe warstwy, dalej po nich malujesz, gumkujesz i zmieniasz krycie.

Nazwane widoki kamery

W sekcji Kamera panelu Scena 3D możesz teraz zapisywać własne kadry: ustawiasz kamerę i klikasz „Zapisz widok". Widok pamięta pełne kadrowanie (obrót, dystans, cel, projekcję, FOV), jest zapamiętany w samej scenie — więc wędruje z warstwą, podlega cofaniu i synchronizuje się we współpracy. Jednym kliknięciem (albo dwuklikiem) wracasz do dokładnie tego samego ujęcia. To coś więcej niż stałe ujęcia z przodu/boku — to Twoje własne, powtarzalne kadry.

Tła 3D

Przycisk „Dodaj tło (płaszczyzna)" wstawia za obiekt dużą, płaską, nieoświetloną płaszczyznę, której od razu nadasz kolor albo teksturę. Razem z zapisanymi widokami daje to gotowe, powtarzalne ustawienia scenografii.

Po co to wszystko

Konwersja LT domyka pomysł warstw 3D jako zaplecza produkcyjnego, a nie tylko referencji: ustawiasz model w perspektywie, dobierasz kadr, a program oddaje Ci czysty line-art i tony (także screentone), które od ręki wchodzą do kadru komiksu — z pełną kontrolą i edytowalnością na każdym etapie.