Magistrale, sendy i automatyka miksu — konsoleta dźwięku dopięta
Jakiś czas temu mikser dźwięku dostał suwaki, panoramę, wyciszanie i efekty na każdym torze. Teraz domykamy go dwoma rzeczami, które w profesjonalnej postprodukcji są codziennością — a przy okazji zrobiliśmy szeroki przegląd zgodności, żeby wersja webowa i desktopowa brzmiały dokładnie tak samo.
Magistrale (submixy) i sendy
Zamiast wpinać ten sam pogłos w pięć osobnych torów, tworzysz magistralę — osobny kanał z własnym faderem, panoramą i łańcuchem efektów — i wysyłasz do niej sygnał z dowolnych torów:
- Na każdym torze przycisk „Sendy" otwiera listę wysyłek (do 5): wybierasz magistralę, ustawiasz poziom i tryb PRE/POST (wysyłka sprzed albo zza suwaka toru).
- Typowe użycie: jeden pogłos albo kompresja równoległa współdzielona przez dialogi, albo wspólne „doprawienie" grupy torów muzycznych.
- Sygnał płynie: tor → wysyłki → efekty magistrali → fader/panorama magistrali → suma główna. Dokładnie jak na dużym stole montażowym.
Magistrale mają własne paski w mikserze (z miernikiem i rackiem efektów), a całość zapisuje się w scenie i gra także w eksporcie.
Automatyka miksu — nagrywanie ruchów w czasie
Najważniejszy dodatek: automatyka na poziomie toru. Na każdym pasku wybierasz tryb pracy suwaków:
- Off — stała wartość.
- Read — odtwarzaj zapisaną automatykę; suwak i panorama podążają za nią.
- Write — podczas odtwarzania Twoje ruchy suwakiem/panoramą zapisują się jako punkty w czasie.
- Latch — zacznij nagrywać od pierwszego ruchu i utrzymaj wartość aż do zatrzymania.
- Touch — nagrywaj póki trzymasz; po puszczeniu wróć do poprzedniego przebiegu (bezpieczne „przymierzanie").
Nagrywasz miks w locie — ściszasz muzykę pod dialogiem, podbijasz refren, prowadzisz panoramę — a przy odtwarzaniu wszystko dzieje się samo. Automatyka toru jest osobna od automatyki pojedynczego klipu i zapisuje się z całą sceną.
Jedno brzmienie w dwóch wersjach
Przy okazji przeprowadziliśmy szeroki, wielopłaszczyznowy przegląd zgodności między edytorem webowym a desktopowym i wyrównaliśmy wszystko, co się rozjeżdżało: poziom główny (master) jest teraz właściwością sceny (a nie ustawieniem przeglądarki), panorama i mierniki działają niezależnie na każdym torze, prawo panoramy jest identyczne po obu stronach, a wysyłki, efekty i automatyka trafiają do wyeksportowanego pliku tak samo jak do podglądu. Scena zbudowana w jednej wersji otwiera się i brzmi identycznie w drugiej.
To domyka pełną konsoletę dźwięku — od pojedynczego suwaka po magistrale i automatykę. Kolejny krok montażu już w przygotowaniu.